ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ ?ΤΙ ΕΜΑΘΕ Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ?

 

 

 

 Σε μια εποχη καταιγιστικής αναδιάταξης των διεθνών γεωπολιτικών ιορροπιων και στρατοπεδων, αξίζει να ερωτηθει αν οι σημερινές Μεγάλες Δυναμεις εχουν μαθει τιποτε απο τα λάθη και την καταρρευση παλαιοτερων Δυναμεων και Αυτοκρατοριών...

Εμαθε , π.χ. , τιποτε ο Χιτλερ απο τα λαθη του Ναπολέοντα , που παρασυρθηκε μεσα στον  φοβερο χειμώνα απο τους Ρώσους του Στρατηγού Κουζνέτσοφ, που εφτασαν στη συνέχεια μεχρι το Παρίσι?

Εμαθε η Κομμουνιστική Ρωσία , με τη σειρά της , τιποτε απο την ηττα των Αμερικανων στο Βιετναμ, πριν αποσυρθεί κατησχυμένη απο το Αφγανισταν το 1989, και στη συνεχεια καταρρευσει ολόκληρη το 1991? Δείχνει η σημερινή Ρωσία του Πουτιν να θυμάται το παραδειγμα του Αφγανιστάν σημερα που εχει εισβαλει στην πολυ πιο αδύνατη Ουκρανια , και ειναι ανίκανη να την νικήσει παρα τους βαρβαρους και συνεχείς βομβαρδισμούς , μετα απο 2,5 χρόνια πολεμου, αντι μιας εβδομάδας που ειχε αρχικά υπολογίσει ?

Μια ΕΕ που επιμένει να επεκτείνεται συνεχώς με ενταξη νεων χωρών, χωρις να ενδυναμώνει και συμπληρώνει προηγουμένως -η και παράλληλα-τις οικονομικές και αμυντικές δομές της , πρέπει να μελετήσει τι επαθε το Βυζάντιο τον 11ο αιώνα, οταν επεμεινε να ειναι παρόν και σε Ανατολή (Μικρά Ασία) και σε Δυση ( Ν.Ιταλία και Σικελία) χανοντας τα και τα δύο το 1071?

 Κανείς δεν ισχυρίζεται , ασφαλώς, οτι πρέπει οι νεες Μεγαλες Δυτναμεις να μεταφερουν και να μιμούνται μηχανιστικά τις στάσεις και δρασεις του παρελθόντος...

Ούτε όμως ειναι δυνατόν να αγνοουν πλήρως κρίσιμα και βασικά σημεία ομοιοτήτων πρός αξιοποίηση, οπως πρεπει οχι μόνο να διδασκωνται στις Στρατιωτικές αλλα και στις Διπλωματικές Σχολές. 

Συχνά η αλαζονική περιφρόνηση που αισθάνονται οι Δυτικοι εγκεφαλοι για ιστορικά γεγονότα και ήττες  που συνεβησαν σε άλλους Πολιτισμους και Αυτοκρατορίες "αλλού", "εκτος Δυσης", τους αποστερεί απο ιδέες που θα μπορουσαν να αξιοποιήσουν, για να μην παθουν τα ίδια...

 Δητε παρακάτω την  ενδιαφέρουσα αναφορα για την αποτυχία των Μεγαλων Δυναμεων να μαθαινουν απο την Ιστορια...και κυρίως την Ευρώπη, που δεν ειναι πλέον ουτε "Μεγαλη" ούτε "Δυναμη"...

  Είναι καλή μαθήτρια η Δύση; Ποιάς σύγχρονης αυτοκρατορίας οι θεσμοί άντεξαν για χίλια χρόνια, όπως της Βυζαντινής; Πως οραματιζόταν την Οικουμένη ο Αλέξανδρος;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Κ. ΣΤΡΑΤΟΥ

Οι δραματικές εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας, ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) με τη Ρωσία και την Κίνα αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο, μου γεννούν σειρά ερωτημάτων σχετικά με την αντιληπτική δυνατότητα και τη μαθησιακή ικανότητα των επιτελών που σχεδιάζουν και εκτελούν με σκοπό την προστασία των αξιών και των συμφερόντων του Δυτικού κόσμου.

Τα ερωτήματα αυτά γίνονται ακόμη πιο έντονα καθώς τίθενται σ’ ένα περιβάλλον το οποίο βάλλει σχεδόν ομοθυμαδόν κατά των πεπραγμένων των μεγάλων δυνάμεων του παρελθόντος.

Η Δύση θεωρεί και δικαίως τον εαυτό της ως φυσικό κληρονόμο των αξιών, θεσμών, επιτευγμάτων και διδαγμάτων που γεννήθηκαν κατεξοχήν από τον Αρχαίο Ελληνικό και Ρωμαϊκό πολιτισμό, την αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την Ελληνιστική περίοδο των επιγόνων του.

• Όσο και αν δυσκολεύεται να το παραδεχθεί, πολλά επίσης οφείλει στη Βυζαντινή Αυτο-κρατορία και όσα έμαθε από τους ανθρώπους της, ιδίως μετά την Άλωση.

Όλα τα ανωτέρω, απασχόλησαν επί αιώνες την Επιστήμη και την Τέχνη, σπουδαία πανεπιστήμια και λαμπρά μυαλά, το έργο των οποίων συμπυκνωμένο στις έννοιες ανθρωπισμός και δημοκρατία, αποτελεί την κορυφαία στιγμή για τον πολιτισμό της ανθρωπότητας.

Τούτων δοθέντων, κάποιες συγκρίσεις ανάμεσα στην εκπαίδευση των πρόσφατων ηγεσιών του δυτικού κόσμου και τα πεπραγμένα τους εν σχέσει με τους προκατόχους τους οι οποίοι αποτελούν και το αντικείμενο της μελέτης τους, είναι επιεικώς απογοητευτικές για τους πρώτους.

Μέχρις ειδικότερες και εγκυρότερες γραφίδες να ασχοληθούν ακόμη περισσότερο, σταχυολογώ κάποιες από αυτές, ζητώντας σας εκ προοιμίου συγγνώμη για τις αναπόφευκτα αυθαίρετες ιστορικές αναγωγές.

Πόση σχέση έχουν οι αποικίες του Ελληνικού Αποικισμού στα πέρατα του κόσμου και η εξέλιξη των πόλεων που δημιουργήθηκαν από αυτόν, με την τύχη των αποικιών των Ευρωπαίων στη Λατινική Αμερική και την Αφρική και των κρατών που τις διαδέχθηκαν;

Πως οραματιζόταν την Οικουμένη ο Μέγας Αλέξανδρος; Πως εξέφρασε κοινωνικά και πολιτιστικά τον ιμπεριαλισμό του απέναντι στους λαούς που κατέκτησε; Ποιά είναι τα σύγχρονα αντίστοιχα οράματα των μεγιστάνων των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης που επιδιώκουν να επιβάλλουν ό,τι οι ίδιοι θεωρούν πολιτισμό, ποδηγετώντας σχεδόν ανεμπόδιστα κράτη και νομοθεσίες;

Πόσο μεγάλη απόσταση χωρίζει την Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη) από την απόπειρα για Pax Americana; Πόσο σπουδαίους θεσμούς γέννησε η Ρώμη, με πρώτο και καλύτερο το Δίκαιο της, πόσα αθάνατα έργα για την ευημερία των υπηκόων της Αυτοκρατορίας της εκτέλεσε;

• Πόση καλλιέργεια, σκέψη και φιλοσοφική ενατένιση από τον Ιούλιο Καίσαρα μέχρι το Μάρκο Αυρήλιο και από το Σενέκα μέχρι τον Αύγουστο, έχει απομείνει στους σημερινούς ομολόγους τους;

Ποιάς σύγχρονης αυτοκρατορίας οι θεσμοί άντεξαν για χίλια χρόνια, όπως της Βυζαντινής; Και πώς πάνω στους ίδιους θεσμούς, με δάνεια εξισλαμισμένου ή απειλούμενου διοικητικού προσωπικού, στηρίχτηκε για άλλα πεντακόσια χρόνια η Οθωμανική Αυτοκρατορία; Ποια εσωτερική δύναμη και ποια κοσμοαντίληψη οδήγησε σε τέτοια ομοιογένεια τέτοια πολυεθνή και τόσο διαφορετικά σύνολα;

Πολύς πλούτος βρίσκεται συσσωρευμένος στις βιβλιοθήκες της υφηλίου. Πάρα πολύς για να παραμένει τόσο φτωχός και τόσο δυστυχισμένος ο πληθυσμός του πλανήτη στη συντριπτική του πλειοψηφία. Και το χειρότερο, να μην ξέρει και τι του ξημερώνει επειδή κάποιοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως.