Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ "ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗΣ" ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ-ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ:ΗΤΑΝ Ο ΜΠΑΥΡΟΝ ΕΝΑΣ ΑΠΛΑ ΑΝΗΘΙΚΟΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΗΣ;
Εσχάτως έχει γίνει πολύ της μόδας να "απομυθοποιούνται" από αριστερή σκοπια οι λεγόμενοι "Εθνικοί μύθοι" με βάση μια στενή υλιστική προσέγγιση...
..αφού αυτοί θεωρούνται ως "εποιοοδομημα" δημιουργούμενο από την εκάστοτε άρχουσα τάξη κ οικονομικά συμφέροντα για δημιουργία μιας ψευδους εθνικής συνείδησης ενιαίου Έθνους που παραμερίζει τις ταξικές διαφορές κ συγκρούσεις.
Έτσι πληθαίνουν τα έργα αποδόμησης των "μύθων" για "Κρυφό Σχολειό", ηρωισμό των Αγωνιστών του 1821, Μικρασιατική Εκστρατεία κλπ.αλλα και αυτού τούτου του θρησκευτικού Μύθου του Χριστιανισμού για την Γέννηση την Σταύρωση κ την Ανάσταση του Ιησού.
Η στενή κ στεγνή αυτή προσέγγιση αγνοεί το γεγονός ότι σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες ο Μύθος αποτέλεσε χαρακτηριστικό κ συνεκτικό στοιχείο τους αναγκαίο για την ανάπτυξη κ οργάνωση τους ασφαλώς συχνά και παραγωγο συμφεροντων εξουσίας αλλά κ συχνότερα τρόπο για υπέρβαση των απλά ζωωδων αναγκών των ανθρωπίνων πλασμάτων ...
...να τραφούν, να στεγαστούν κ να αναπαραχθούν.
Η λειτουργία των μύθων αυτών υπερβαίνει την στενή πραγματολογική ερμηνεία τους γιατί έχει πνευματική ,τελετικη αξία που παράγει κ αναπτύσσει πολιτισμό.
..όπως όλη την καλλιτεχνική δημιουργία,το μύθο τουλαιφ σταιλ,το μύθο της κατανάλωσης πλέον των αναγκών κλπ που κι αυτά δημιούργησαν κυκλικά τεχνολογία κ απασχόληση "για ένα τίποτα"...όπως θαλεγδ ένας ασκητής...
Η Αριστερά που πρωτοστατεί στην αποδόμηση των "άλλων" μύθων αγνοεί η αποκρύπτει ότι η ίδια τροφοδότησε τις Κοινωνίες της Δύσης με τον μέγιστο και μονοπαντο αντι- Μύθο του επερχόμενου Κομμουνισμού κ ισοπεδωτικης αταξικής Κοινωνίας ...
...που διαψεύστηκε παταγωδώς στις μέρες μας .
Η πρόσφατη επίσκεψη μας στην εμπλεω μύθων αλλά κ πρωτοπόρα τεχνολογικών θαυμάτων Ιαπωνία ,που δεν εμποδίστηκε,αλλά μάλλον βοηθήθηκε-κι από τους μύθους της σε αυτό..
...μας κάνει να βλέπουμε κι από αυτό καθαρά πως οι υπερκειμένου μύθοι υπερβαίνουν ως αξία την πραγματική,ιστορική τους υπόσταση και γι'αυτό είναι τελικά απαραίτητοι στις κοινωνίες .
Μια τέτοια μονοπαντη "απομυθοποίηση" αφορά κ τον Φιλέλληνα Λόρδο Βύρωνα...
...που, όντας πολύ κριτικός για τα ελαττώματα των Ελλήνων που αγάπησε κ ήρθε στην Ελλάδα να βοηθήσει τον Αγώνα του 1821 όπως μπορουσε-σε αντίθεση π.χ.με τον Διον.Σολωμο που έγραψε μεν τον Εθνικό Ύμνο κ ύμνο και στον ίδιο τον Βύρωνα ..
...αλλά από απέναντι στη Ζάκυνθο εκ του ασφαλούς,τρώγοντας πιτσουνια στο μπαλκόνι του κι ακούγοντας μακρόθεν να βομβαρδίζεται το Μεσολόγγι...
...κατακρίνεται βαριά στο ακόλουθο κείμενο ως φιλήδονος αναρχικός τυχοδιώκτης με πάμπολλα ελαττώματα που σχεδόν "έκανε την πλάκα του" μόνον στην Επαναστατημένη Ελλάδα και πέθανε σε αυτήν χωρίς κανένα ηρωισμό...
Αξίζει να διαβαστεί το ακόλουθο απόσπασμα του λιβελλου αυτού για να κατανοηθεί η μυθολογία της "απομυθοποίησης"...
Γιατί το ερώτημα είναι:
Έχει τελικά σημασία το τι ελαττώματα είχε ο Μπάυρον η το ότι άσκησε τέτοια κριτική στους ίδιους τους Ελληνες-καθολου άστοχη,βεβαια...
...παρά την οποία έμεινε στο Μεσολόγγι κ πέθανε έχοντας δοσει όλη του την περιουσία στην Ελληνική Επανάσταση;
Αφού ο -εστω-Μύθος του ως πρώτου Φιλέλληνα έπαιξε ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ τεράστιο ρόλο στην ενίσχυση του Φιλελληνισμού κινήματος στη Δύση ...
...αλλά και το ηθικό των Ελλήνων επαναστατών που δυστυχώς 4 από τα 7 χρόνια της Επανάστασης ησχολουντο με εμφυλίους μεταξύ τους;
Τι είναι,άλλωστε οι λαοί ,παρά -κυριως-,οι μνήμες τους και οι μύθοι και οι τελετές τους
....που κατανοούν το "παραμύθι" της απόλυτης πραγματικοτητας-που όμως έχει τόσες κρυφές πλευρές - με την εσωτερική "γιορτή"...
...αφού όπως λέει κι η Αγία Γραφή "βιος ανεορταστος, οδός απανδοχευτος";
Κανείς δεν λέει να πιστεύουμε ΨΕΜΜΑΤΑ που δεν επιβεβαιώνονται...
Αλλά υποκειμενικές ερμηνείες πλευρών της πραγματικότητας που αδυνατούν να αναδείξουν την σωστή αναλογία μύθου κ αλήθειας κ να δουν το αποτέλεσμα τους στη γεωμετρία του...
...δεν έχουν καμμία αντικειμενική αξία.
Τι σημασία είχε ο.χ αν ο Βύρων ήταν-αν ήταν,που δεν ηταν- αιμομικτης κ παιδεραστής ...
...με το αν εδοσε τη ζωή του για τον αγώνα των Ελλήνων;
Η ψυχή του ανθρώπου έχει πολλές κ αντιφατικές πλευρές,και δεν καθορίζεται μόνον από την ταξική τους θέση ..
Αυτό δεν καταλαβαίνουν οι στεγνοί κ μίζεροι κομμουνιστές που απομυθοποιούν γιατί τον έχει πλακώσει ο υλισμός...
...που έχει φέρει τη Δύση στη δύση της...
...κι αναδεικνύει πανίσχυρη την πλήρη μύθων (Κίνα Ινδία Ιαπωνία) Ανατολή...
Διαβάστε το απόσπασμα -λιβελλο για τον Βύρωνα:
Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 19 Απριλίου του 1824 όταν ο Λόρδος Βύρων αφήνει την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι…
«Λευτεριά, για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί. Τώρα σίμωσε και κλάψε εις του Μπάιρον το κορμί...». Ο Διονύσιος Σολωμός του αφιέρωσε ένα επικό – υπέροχο ποίημα, Την «Ωδή εις τον θάνατο του Λόρδου Μπάιρον». Από το πολιορκημένο Μεσολόγγι ακούστηκαν 37 κανονιοβολισμοί, μόλις ο ήλιος ανέτειλε, όσα και τα χρόνια του… Η Ελλάδα τον τίμησε με την αιώνια ευγνωμοσύνη της. Ένα από τα ωραιότερα αγάλματα της Αθήνας (στο Ζάππειο, στο σημείο όπου η λεωφόρος Αμαλίας συναντάει τη λεωφόρο Όλγας) τον αναπαριστά στα γόνατα της Ελλάδας… Το όνομα του δόθηκε και στο συνοικισμό προσφύγων, που ιδρύθηκε στην Αθήνα, πάνω από το Παγκράτι: Είναι ο Λόρδος Βύρων!
Ο Βρετανός ποιητής, που ήρθε στην Ελλάδα μόλις 35 χρονών, «μετέφερε τη λάμψη και τη φήμη του, τ’ όνομά του, τα χρήματά του· βοήθησε οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά και πέθανε για την Ελλάδα»… Τουλάχιστον αυτά διδαχτήκαμε στο σχολείο κι αυτά ακούγονται μέχρι τις μέρες μας…
Όμως…Ποιος πραγματικά ήταν ο λόρδος Βύρων; Διαβάστε: Επρόκειτο για έναν κακομαθημένο ερωτύλο, έναν ευκατάστατο αναρχικό, που δεν σεβόταν νόμους και κανόνες και που η ιδιορρυθμία του θυμικού του τον έκαμε να πιστεύει ότι στις επιθυμίες του δεν υπάρχουν φραγμοί. Η ζωή του είχε γίνει συνώνυμο των σκανδάλων. Η κοινωνική του τάξη τον θεωρούσε απόβλητο και το 1816 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αγγλία. Θυελλώδεις ερωτικές περιπέτειες, διαζύγιο, ερωτικός δεσμός με την ετεροθαλή αδελφή του, ανηθικότητες, αλλά και ύποπτες συναλλαγές με χρηματιστηριακούς κύκλους μέσα στους οποίους δυστυχώς θα μπλεχτεί και η Ελλάδα.
Φιλελεύθερος, δήθεν επαναστάτης, γοητεύτηκε από την υποδοχή του Αλή Πασά. Στην Αθήνα ερωτεύτηκε σχεδόν παράφορα την Τερέζα Μακρή, την μόλις 12χρονη κόρη του Άγγλου προξένου, στην οποία αφιέρωσε και το ποίημά του «Κόρη των Αθηνών». Κατέληξε στην Πάτρα όπου προσβλήθηκε από ελονοσία.
Ατέλειωτα σκάνδαλα
Επέστρεψε στην Αγγλία και - ως επιτυχημένος ποιητής - συνέχισε την ζωή της σπατάλης, των ερωτικών σκανδάλων, της ανίας, των ρομαντικών παρορμήσεων και των επαναστατικών εξάρσεων. Το 1816, η κατακραυγή για ένα νέο οικονομικό σκάνδαλο και την συμπεριφορά του απέναντι στην σύζυγο του (που εγκατέλειψε το σπίτι λίγο πριν κατασχεθούν τα έπιπλα) προκάλεσαν ραγδαία μείωση της δημοτικότητας του. Βουτηγμένος στα σκάνδαλα, με τους πιστωτές και πρώην ερωμένες να τον κυνηγούν, αναγκάστηκε να φύγει από την Αγγλία το 1816. Δεν θα επέστρεφε ποτέ ξανά.
Ο Βύρων εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Σκάνδαλα και εκεί, ώσπου εξαιτίας μιας ερωτικής αντιζηλίας έφυγε με κατεύθυνση την Κεφαλονιά, όπου έφτασε τον Αύγουστο του 1823 και θα μείνει επί περίπου πέντε μήνες. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Μαυροκορδάτο! Ο Βύρων, είχε αναμειχθεί στην υπόθεση του πρώτου δανείου από την Αγγλία και μέσω του φιλελληνικού κομιτάτου του Λονδίνου ερχόταν στην Ελλάδα ως ένας από τους τέσσερις που θα υπέγραφαν για την παραλαβή της α’ δόσης του δανείου αυτού, αφού πρώτα ήλεγχαν την αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης. Να λοιπόν γιατί ήρθε στην Ελλάδα ο «εξαιρετικά διάσημος και επιτυχημένος ποιητής».
Παραμονή Χριστουγέννων του 1823 ο Βύρων αποβιβάζεται στο Μεσολόγγι, όπου και θα μείνει ως τον θάνατό του. Θα μείνει στην θρυλική πόλη μοναχά τρεισήμισι μήνες. Ήρθε, έγινε δεκτός ως απελευθερωτής και Μεσσίας, και είχε τη φιλοδοξία να γίνει βασιλιάς, (έτσι λέγεται) μόλις θα απελευθερωνόταν η Ελλάδα.
Δεν έλαβε μέρος σε μάχη...
Στο διάστημα που παρέμεινε στο Μεσολόγγι δεν έκανε τίποτα από αυτά που τον υμνεί η Ιστορία: Δεν έλαβε μέρος σε μάχη, ούτε δεν εμπόδισε καμιά εθνική συμφορά. Και σίγουρα δεν πέθανε για την ελευθερία των Ελλήνων! Κρυολόγησε, ο οργανισμός του δεν άντεξε και παρέδοσε το (αμφιλεγόμενο) πνεύμα του στον Κύριο και την υστεροφημία του στην ελληνική υπερβολή… Πάντα κουβαλούσε προβλήματα υγείας και καταπονούσε τον εαυτό του με αλκοόλ, μια ιδιόρρυθμη δίαιτα και έκφυλη ζωή. Ηδονιστής, μαχητικός, φιλάσθενος, μιλιταριστής, αναρχικός, φλογερός ποιητής, ευγενής, αλήτης, αιμομίκτης… Αυτός ήταν ο Βύρων!
Μόλις πήγε στο Μεσολόγγι άνοιξε πορνείο για τους λακέδες που τον ακολουθούσαν όπως οι μύγες τα περιττώματα, κι ο ίδιος επιδόθηκε (και) στην παιδεραστία καθώς και στην ανήθικη σχέση του με τον Κόμη Gamba, γεγονότα που συζητήθηκαν και θεωρήθηκαν σκανδαλώδη για την κλειστή κοινωνία του Μεσολογγίου.
Και για τον θάνατό του έχουν ακουστεί πολλά: Δολοφονία, δηλητηρίαση, αφροδίσια νοσήματα κ.ά. Ο Μπάιρον είναι πιθανό, λοιπόν, να πέθανε συνεπεία μίας μοιραίας (από μία σειρά) εγκεφαλικής αιμορραγίας, μίας ουραιμικής δηλητηρίασης, είτε λόγω τυφοειδούς πυρετού, ελονοσίας, ρευματικού πυρετού, ενώ δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί ούτε η σύφιλη.Η σορός του μεταφέρθηκε στο Λονδίνο βαπτισμένη μέσα σε οινόπνευμα κι ο θάνατός του έγινε αφορμή ύμνων και εγκωμίων ανά την Ευρώπη.
Όσο έζησε στο Μεσολόγγι δημιούργησε ένα στρατιωτικό σώμα 40 μισθοφόρων Σουλιωτών, κάτι σαν μπράβους για την προσωπική του φρουρά. Όσο για την οικονομική βοήθεια που έδωσε στην Ελλάδα; Είναι να γελάει και να κλαίει κάποιος… Αυτή είναι ένα δάνειο 4.000 λιρών προς στον Μαυροκορδάτο και ένα άλλο αργότερα από 3.500 ισπανικά τάλιρα πάλι προς στον Μαυροκορδάτο με ενέχυρο τις Αλυκές του Μεσολογγίου. Τα χρήματα αυτά σπαταλήθηκαν στον Εμφύλιο. Κι όταν ήρθε η ώρα, τα πλήρωσε μέχρι τελευταίας δεκάρας ο ελληνικός λαός στους κληρονόμους του Βύρωνα. Κι όσο για το φιλελληνικό του αίσθημα; Αυτό κι αν είναι επίπλαστο.
Η πρώτη εντύπωση από τη χώρα μας ήταν απογοητευική: «Οι Έλληνες οπλαρχηγοί, αντί να ενώσουν τις δυνάμεις τους, είχαν εμπλακεί σ’ έναν φαύλο κύκλο πισώπλατων μαχαιρωμάτων», έγραψε. Κι όταν βρέθηκε στο Μεσολόγγι οι περιγραφές του είναι μελανές:
«Οι στρατιώτες δεν έδιναν δεκάρα για την ελληνική ανεξαρτησία, πίεζαν συνεχώς για μεγαλύτερους μισθούς και καλύτερο φαγητό»...
Για το πόσο φιλέλληνας ήταν, φαίνεται καθαρά από τα όσα γράφει σε κάποιον φίλο του: «Οι Έλληνες είναι πιθανώς ο πιο εκφυλισμένος, ο πιο διεφθαρμένος λαός του κόσμου. Συντρίβοντας με την επανάσταση τους εύθραυστους κρίκους της αλυσίδας τους αποκάλυψαν τον πραγματικό τους χαρακτήρα… είναι η πιο ματαιόδοξη, η πιο ανειλικρινής φυλή της Γης». Ή σε κάποια άλλη αποστροφή του: «Μου αρέσουν οι Έλληνες είναι γοητευτικοί κατεργαραίοι με όλα τα ελαττώματα των Τούρκων αλλά χωρίς το θάρρος τους»… Κι όμως αυτόν τον άνθρωπο που στηλίτευε τους Έλληνες, η Ιστορία μας τον κατέταξε ως κορυφαίο φιλέλληνα! Γιατί;
Οι ψυχίατροι μπορούν να απαντήσουν...
Δεν χρειάστηκαν να περάσουν παρά τρεις μήνες και δέκα ημέρες παραμονής του Βύρωνα στο Μεσολόγγι, για να «λάμψει». Τώρα γιατί ο Άγγλος ποιητής ηρωποιήθηκε, έγινε σύμβολο του φιλελληνισμού, έγινε άγαλμα, γειτονιά της Αθήνας, εξώφυλλο σε αναγνωστικά βιβλία, γραμματόσημο και, και… είναι μια υπόθεση που χρίζει ψυχιατρικής ανάλυσης.
Ο Τζορτζ Γκόρντον Μπάιρον, 6ος Βαρόνος Μπάιρον, δεν πέθανε στις επάλξεις, μαχόμενος για την ελευθερία των Ελλήνων. Πέθανε, απλά και ταπεινά, από έναν θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ, όπως τόσος κόσμος: Από αρρώστια, και μάλιστα κάποιος γιατρός διατεινόταν ότι η σύφιλη έστειλε στους ουρανούς τον ποιητή. Δεν τραυματίστηκε ο Βύρων, ούτε καν συμμετείχε σε κάποια μάχη, ούτε ουσιαστικά βοήθησε τον αγώνα με κάποιον άλλο τρόπο. Εκτός αν θεωρηθεί βοήθεια προς το αγωνιζόμενο έθνος τα δανεικά που έδωσε στον Μαυροκορδάτο
Γιατί τόσο λαμπρό φωτοστέφανο για τον Βύρωνα; Ίσως γιατί ο άγγλος αριστοκράτης ήταν ο λόρδος που ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα ή διότι ήταν πλούσιος και οι πλούσιοι από τότε έχουν άλλη αίγλη στο λαό κι ας λερώνεσαι από όπου τους αγγίξεις… Τέλος ήταν ποιητής γνωστός στην Ευρώπη, και πέθανε στην Ελλάδα την εποχή της Επανάστασης. Κι αυτό ήταν: Ο μύθος τον πήρε από το χέρι και τον εκτόξευσε στους ουρανούς της Ελληνικής Ιστορίας!
Αλλά για να μην βαυκαλιζόμαστε με μύθους - άλλωστε έχουμε χιλιάδες να μας νανουρίζουν τα βράδια - όλες οι περιγραφές για τον Λόρδο Βύρωνα συγκλίνουν στο ότι επρόκειτο για έναν κακομαθημένο, εγωιστή, επιπόλαιο, ευφάνταστο, μεγαλομανή, πεισματάρη, αλκοολικό και εκκεντρικό αριστοκράτη. Με ένα επίθετο: Τυχοδιώκτης! Ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος σκιαγράφησε με ιδιαίτερο τρόπο την προσωπικότητα του Βύρωνα στην ταινία του «Μπάυρον, Η Μπαλάντα ενός Δαιμονισμένου». Η ταινία καταγράφει τις τελευταίες μέρες του ποιητή και αντιφατικού διανοούμενου, μέσα στον πυρετό της Επανάστασης και τον ίλιγγο των αδιέξοδων παθών του.
Comments
Post a Comment